Salade Tangiers – couscoussalade met groenten, amandelen en rozijnen

Salade Tangiers is een frisse couscoussalade met wortel, groene paprika, sperziebonen, ui, amandelen en rozijnen.De dressing maak je met olie, citroensap, sinaasappelsap, kaneel, verse peterselie, munt en een klein beetje cayennepeper.

Het resultaat is een salade waarin van alles gebeurt.

Fris door de citrus.

Zoet door de rozijnen.

Knapperig door de amandelen.

Een beetje warm door de kaneel.

En helemaal achteraan komt een klein beetje pit van de cayennepeper.

Dit is geen traditionele Marokkaanse salade uit Tanger die ik als eeuwenoud familierecept ga presenteren. Salade Tangiers is de naam van deze couscoussalade, die duidelijk is opgebouwd rond smaken en ingrediënten die goed binnen de Marokkaanse keuken passen.

En hij is vooral erg lekker.

Dat lijkt me uiteindelijk ook niet geheel onbelangrijk.

Een couscoussalade die je koud serveert

Bij couscous denken we al snel aan een grote schaal warme couscous met groenten, kikkererwten, vlees en bouillon.

Dit is iets heel anders.

Voor Salade Tangiers gebruiken we couscous als basis voor een koude of lauwwarme salade.

De korrels worden losgemaakt en gemengd met groenten, kruiden, gedroogd fruit en een citrusdressing.

Daardoor is deze salade veel lichter dan een volledige couscousmaaltijd.

Hij is heerlijk bij gegrild vlees of vis, maar kan ook gewoon tussen verschillende salades op tafel.

Zorg dat de couscous los blijft

De basis lijkt eenvoudig, maar hier kan het meteen misgaan.

We willen losse couscouskorrels.

Geen compacte couscousbal die je met een mes in plakken kunt snijden.

Gebruik daarom niet automatisch een enorme hoeveelheid vocht.

Bereid de couscous volgens de verhouding in het recept en laat hem rustig wellen.

Maak de korrels daarna met een vork los.

Laat de couscous vervolgens afkoelen voordat je alle andere ingrediënten toevoegt.

Dat is vooral belangrijk voor de verse kruiden.

Peterselie en munt worden niet beter wanneer je ze door gloeiend hete couscous roert.

Sperziebonen met nog een beetje beet

De sperziebonen mogen gaar zijn, maar ik kook ze voor deze salade liever niet volledig zacht.

Een beetje beet geeft juist structuur.

Snijd ze in kleine stukken zodat je straks in iedere hap iets van de verschillende ingrediënten krijgt.

Na het koken kun je ze kort afkoelen zodat het garingsproces stopt.

Laat ze daarna goed uitlekken.

We gaan nog een dressing toevoegen en hebben dus geen extra kookwater nodig in de salade.

Wortel en groene paprika

Wortel zorgt voor zoetheid en een lekkere stevige beet.

Groene paprika geeft juist een frissere en iets bitterdere smaak.

Snijd beide vrij klein.

Dit is geen salade waarin je enorme stukken groente tussen fijne couscouskorrels wilt vinden.

Hoe gelijkmatiger je de groenten snijdt, hoe gemakkelijker je straks van alles tegelijk op je vork krijgt.

En dat is precies de bedoeling.

Ui zonder dat hij alles overneemt

Rauwe ui kan heerlijk zijn in een salade.

Hij kan ook het enige zijn wat je de rest van de middag nog proeft.

Snijd hem daarom fijn.

Vind je rauwe ui erg scherp, dan kun je de gesneden ui eventueel kort in koud water leggen en daarna heel goed laten uitlekken.

Daarmee haal je iets van de scherpte weg terwijl je de frisse uiensmaak behoudt.

Rozijnen voor een zoet accent

Rozijnen passen verrassend goed in deze salade.

Niet omdat we van een hartig gerecht ineens een dessert willen maken, maar omdat kleine zoete accenten mooi combineren met citrus, kaneel en cayennepeper.

Gebruik ze met mate.

Je wilt af en toe een zoete rozijn tegenkomen.

Niet bij iedere hap een complete fruitsalade.

Zijn de rozijnen erg droog, dan kun je ze eventueel kort laten wellen en daarna heel goed droogdeppen.

Rooster de amandelen

Amandelen geven de salade de knapperigheid die hij nodig heeft.

Rooster ze kort in een droge koekenpan totdat ze beginnen te geuren.

Dat kleine stapje maakt echt verschil.

De smaak wordt voller en nootachtiger.

Laat de amandelen na het roosteren afkoelen en hak ze vervolgens grof.

Ik voeg een deel pas vlak voor het serveren toe.

Zo blijven ze lekker krokant, ook wanneer de salade al een tijdje heeft staan marineren.

Citroen én sinaasappel in de dressing

De dressing krijgt zowel citroensap als sinaasappelsap.

Citroen zorgt voor het scherpe, frisse zuur.

Sinaasappel is zachter en voegt bovendien een klein beetje natuurlijke zoetheid toe.

Samen geven ze een rondere dressing dan wanneer je alleen citroensap zou gebruiken.

Meng het citroen- en sinaasappelsap met de olie en proef voordat de dressing over de couscous gaat.

De precieze smaak van citrusvruchten verschilt namelijk behoorlijk.

De ene sinaasappel is heel zoet.

De volgende blijkt zich vermomd te hebben als citroen.

Kaneel in een hartige salade

Kaneel klinkt misschien vreemd in een couscoussalade.

Maar samen met sinaasappel, rozijnen en amandelen werkt een kleine hoeveelheid heel goed.

Gebruik alleen niet te veel.

De salade moet niet naar appeltaart gaan smaken.

Kaneel is hier een achtergrondaroma dat de zoete en hartige onderdelen met elkaar verbindt.

Een klein beetje cayennepeper

Cayennepeper geeft de dressing wat warmte.

Het woord klein is hier belangrijk.

Dit is geen hete salade.

Je wilt eerst citrus, verse kruiden, groenten en kaneel proeven en pas daarna een beetje warmte merken.

Begin daarom voorzichtig.

Je kunt altijd meer toevoegen.

Een eetlepel cayennepeper terug uit een kom couscous vissen is aanzienlijk ingewikkelder.

Peterselie en munt pas later toevoegen

Verse peterselie en munt geven deze salade enorm veel frisheid.

Hak de kruiden fijn, maar maak er geen groene puree van.

Voeg ze pas toe wanneer de couscous voldoende is afgekoeld.

Zo blijven kleur en smaak mooier.

Vooral munt kan een warme couscoussalade meteen een veel frissere uitstraling geven.

En bij sinaasappel en citroen werkt hij natuurlijk fantastisch.

Geef de salade tijd

Salade Tangiers is lekker wanneer je hem net hebt gemengd.

Maar hij wordt beter wanneer hij even kan staan.

De couscous neemt dan iets van de dressing op en de smaken van citrus, kaneel, munt en peterselie krijgen tijd om zich te verdelen.

Ik zou hem daarom niet pas mengen wanneer iedereen al met zijn vork aan tafel zit.

Geef de salade volgens het recept even rust.

Proef daarna opnieuw.

Misschien heeft hij nog een klein beetje citroen nodig.

Misschien een snuf zout.

Of helemaal niets.

Dat laatste mag ook.

Bewaar wat amandel voor het einde

Laat de salade gerust rusten met de dressing, groenten en rozijnen.

Maar bewaar een deel van de geroosterde amandelen voor vlak voor het serveren.

Dan heb je straks zowel de smaak van amandel door de salade als verse krokante stukjes bovenop.

Hetzelfde kun je met een beetje munt doen.

Een paar verse blaadjes of wat fijngesneden munt over de bovenkant maakt de salade meteen frisser.

Wat serveer je bij Salade Tangiers?

Deze salade is vooral fijn als bijgerecht.

Serveer hem bijvoorbeeld bij gegrilde kip, sardines, vis of Marokkaanse brochettes.

De frisse citrus en munt passen goed bij gerechten die van de grill komen.

Ook op een tafel met verschillende salades doet hij het goed.

Je hebt dan naast de zachtere couscous ook groenten, rozijnen en geroosterde amandelen voor verschillende structuren.

Serveer hem niet ijskoud rechtstreeks uit de koelkast.

Laat hem liever even op temperatuur komen zodat je de smaken beter proeft.

Fris, zoet, hartig en een klein beetje pittig

Dat is precies waarom deze salade werkt.

Op zichzelf zijn het heel gewone ingrediënten.

Couscous.

Wortel.

Paprika.

Sperziebonen.

Ui.

Maar met sinaasappel, citroen, kaneel, munt, rozijnen en amandelen wordt het ineens een heel andere salade.

Maak hem vooral iets eerder zodat de dressing tijd krijgt om in de couscous te trekken.

En strooi die laatste geroosterde amandelen er pas vlak voor het serveren over.

Dan heb je een frisse couscoussalade die naast gegrilde kip of vis net zo goed werkt als tussen een hele tafel vol kleine gerechten.