Batata Harra – Libanese pittige aardappeltjes

Batata Harra: Libanese aardappeltjes met pit

Batata Harra betekent letterlijk ‘pittige aardappelen’. Dat klinkt misschien alsof je na één hap meteen naar een glas water moet grijpen, maar dat valt gelukkig mee. Het gerecht hoort lekker kruidig en een beetje scherp te zijn, zonder dat de chilipeper alle andere smaken wegdrukt. Voor mij draait goede Batata Harra vooral om het verschil tussen de krokante aardappeltjes en de frisse smaak van citroen, koriander en knoflook.

Je vindt Batata Harra in Libanon vaak tussen de mezze. Het wordt dan samen met verschillende kleine gerechten, salades, dips en brood op tafel gezet. Maar eerlijk gezegd hoef je er helemaal geen uitgebreide mezze van te maken. Ik eet deze aardappeltjes net zo graag als bijgerecht bij gegrilde kip, lamsvlees of vis. Met wat toum of yoghurt ernaast heb je eigenlijk al genoeg.

Waarom ik de aardappeltjes tweemaal bak

Je kunt Batata Harra in de oven bereiden en dat is best lekker. Maar als ik ze echt goed wil maken, bak ik de aardappeltjes tweemaal. Dat kost iets meer tijd, maar het verschil proef je meteen. Bij de eerste bakbeurt op een lagere temperatuur wordt de binnenkant zacht en gaar. Tijdens de tweede, korte bakbeurt op een hogere temperatuur ontstaat dat stevige, goudbruine korstje.

Het is belangrijk dat je de aardappelblokjes na het snijden goed afspoelt. Daarmee verwijder je een deel van het zetmeel. Droog ze daarna echt zorgvuldig af. Water en hete olie zijn geen vrienden en natte aardappelen worden bovendien nooit zo krokant als je wilt.

Gebruik bij voorkeur een kruimige aardappel, zoals Agria. Die krijgt een zachte binnenkant en bakt aan de buitenkant mooi krokant. Snijd de blokjes ongeveer even groot, anders is de helft al donker terwijl de grotere stukken vanbinnen nog niet gaar zijn.

Knoflook, koriander en citroen

De smaakmakers worden apart in een ruime koekenpan verwarmd. Bak de knoflook niet bruin. Zodra hij begint te kleuren, kan hij bitter worden en dan kun je eigenlijk opnieuw beginnen. Dertig tot vijfenveertig seconden is meestal genoeg om de geur en smaak vrij te laten komen.

Daarna gaan de krokante aardappeltjes heel kort door het mengsel van knoflook, rode peper en specerijen. Ik voeg een deel van de koriander tijdens het omscheppen toe en bewaar de rest voor bovenop. Zo krijg je zowel de kruidige smaak van verwarmde koriander als de frisse smaak van de rauwe blaadjes.

Het citroensap gaat er pas bij als de pan al van het vuur is. Doe je dat te vroeg, dan verliezen de aardappeltjes snel hun krokante korst. Twee eetlepels is meestal voldoende. Je wilt de frisheid van de citroen proeven, maar de aardappelen hoeven er niet in te zwemmen.

Hoe pittig je Batata Harra maakt, bepaal je natuurlijk zelf. Laat voor een mildere versie de zaadlijsten van de rode peper weg. Houd je wel van wat vuur, dan kun je extra chilivlokken of Aleppo-peper toevoegen. Proef altijd voordat je nog meer gebruikt. Pittiger maken kan achteraf nog; eruit vissen wordt een stuk lastiger.

Batata Harra hoort direct uit de pan op tafel te komen. Laat je de aardappeltjes te lang staan, dan worden ze vanzelf zachter. Mijn advies is daarom simpel: zet eerst de rest van de maaltijd klaar en bak deze aardappeltjes als laatste. Maak gerust wat extra, want meestal is de schaal leeg voordat iedereen goed en wel zit.

Bekijk ook mijn Midden-Oosterse recepten  voor meer gerechten die je samen als mezze of complete maaltijd op tafel kunt zetten.