Echt Marokkaans rozenwater: wat maakt Ma Ward zo anders dan het flesje uit de drogist?

Ik heb altijd een flesje rozenwater in de koelkast staan, en pas toen ik voor het eerst écht Marokkaans rozenwater in handen had, snapte ik hoeveel verschil er eigenlijk zit tussen dat en de meeste flesjes die je in Nederland in een drogist tegenkomt.

Rozenwater, in Marokko ma ward genoemd, komt oorspronkelijk uit de Rozenvallei rond Kelaat M’Gouna, aan de voet van het Atlasgebergte. Elk voorjaar, meestal in mei, worden daar de Damascena-rozen met de hand geplukt, vroeg in de ochtend voordat de zon de geur uit de bloemblaadjes haalt. Die traditie is zo bekend dat er zelfs jaarlijks een heus rozenfestival aan gewijd is.

Hoe wordt echt rozenwater gemaakt?

De verse rozenblaadjes gaan in koperen distilleerketels, waar ze langzaam worden gestoomd. De stoom neemt de geurstoffen en vluchtige oliën van de rozen mee, en wanneer die stoom weer condenseert, blijft er een zuiver, geurig water over. Dat proces heet stoomdestillatie, en het is eeuwenoud, dezelfde techniek wordt al generaties lang op nagenoeg dezelfde manier toegepast.

Er is behoorlijk wat roos nodig voor een relatief kleine hoeveelheid rozenwater, wat gelijk verklaart waarom een goed flesje nooit spotgoedkoop is.

Waarom veel drogisterij-rozenwater anders smaakt en ruikt

Een flesje “rozenwater” uit een gewone Nederlandse drogist bevat lang niet altijd hetzelfde. Veel van die producten zijn een mix van water, een beetje alcohol en synthetische geurstoffen, in plaats van daadwerkelijk gedestilleerd uit rozen. Dat merk je vooral aan de geur: fabrieksmatige varianten ruiken vaak wat scherper of eendimensionaal “zoet“, terwijl echt rozenwater juist zachter, ronder en net iets ziltig-zoet ruikt, minder een parfum, meer een subtiel, natuurlijk aroma.

Wil je zeker weten dat je iets puurs in handen hebt, kijk dan naar de ingrediëntenlijst. Staat er alleen “rozenwater” of “rosa damascena water” op, dan zit je meestal goed. Staan er ook alcohol, parfum of allerlei andere toevoegingen bij, dan heb je waarschijnlijk met een sterk verdund of synthetisch product te maken.

Waar gebruik je rozenwater voor?

In Marokko wordt rozenwater voor van alles gebruikt, en dat gaat verder dan alleen huidverzorging.

Als gezichtsverzorging. Een paar sprays op een wattenschijfje na het reinigen van je gezicht werkt verfrissend en kalmerend, puur rozenwater bevat geen alcohol, dus het droogt de huid niet uit zoals sommige synthetische varianten juist wel doen.

Puur om te drinken of in eten en drinken. Rozenwater is namelijk ook veilig om te consumeren, en wordt in de Marokkaanse keuken gebruikt in gebak, desserts en soms zelfs in thee, voor een subtiele bloemige geur.

Bij een hammambeurt. Net als oranjebloesemwater past een vleugje rozenwater goed bij ghassoul, zwarte zeep of een verzorgend masker.

Rozenwater in de keuken

Zelf gebruik ik rozenwater vooral spaarzaam in de keuken, net als bij oranjebloesemwater is een klein beetje al genoeg om een gerecht die karakteristieke bloemige noot te geven zonder dat het als parfum gaat smaken.

Het past bijvoorbeeld prachtig bij gebak met amandel, honing en abrikoos. Een paar plekken waar ik het zelf goed zou kunnen gebruiken, of al gebruik: mijn Marokkaanse citroencake met munt en pistache, mijn Meskouta met abrikoos en kokos, en mijn no-bake cheesecake met amlou.

Waar koop je echt Marokkaans rozenwater?

Op de markt in Marokko zelf is het niet moeilijk te vinden, vooral rond Kelaat M’Gouna wordt het overal verkocht. In Nederland moet je iets gerichter zoeken. Let op dezelfde dingen als bij arganolie en olijfolie: een duidelijke ingrediëntenlijst, een betrouwbare, herkenbare bron, en liever een kleinere, eerlijke fles dan een grote onduidelijke jerrycan.

Rozenwater versus oranjebloesemwater

Deze twee worden weleens door elkaar gehaald, dus voor de duidelijkheid: rozenwater komt van rozenblaadjes, oranjebloesemwater (ma zhar) van de bloesem van de bittere sinaasappelboom. Beide worden op vergelijkbare wijze gedistilleerd, en beide worden in de Marokkaanse keuken gebruikt, maar de geur en smaak verschillen duidelijk. Rozenwater is voller en bloemiger, oranjebloesemwater juist frisser en net iets citrusachtig.

Ik gebruik ze eigenlijk nooit door elkaar in een recept, ze doen ieder hun eigen ding.

Mijn eigen ervaring

Ik heb thuis altijd een flesje rozenwater staan, zowel voor in de keuken als op mijn nachtkastje voor ’s avonds. Het verschil met de eerste flesjes rozenwater die ik ooit kocht (heel eerlijk, gewoon bij een gewone drogist) merkte ik meteen zodra ik voor het eerst een echt, puur flesje uit Marokko in handen had. Zachter, minder scherp, en een geur die na een tijdje nog steeds niet is gaan vervelen, wat ik van goedkopere varianten niet kan zeggen.

Het is voor mij een van die kleine, simpele dingen die toch net dat stukje Marokko in huis houden.