Tajine batata bel lhamd mraqad w zitoun – Aardappeltajine met ingelegde citroen en olijven

Dit is eens iets anders dan een groentetajine met van alles door elkaar. Tajine batata bel lhamd mraqad w zitoun draait juist om een paar eenvoudige ingrediënten die samen ontzettend veel smaak krijgen: aardappelen, tomaat, groene olijven en ingelegde citroen.

De aardappelen worden langzaam gaar in een kruidige tomatensaus met saffraan, gember, paprikapoeder en verse kruiden. Tijdens het garen nemen ze de saus op, terwijl het zetmeel uit de aardappelen er tegelijkertijd voor zorgt dat die saus steeds wat voller wordt.

Pas later komen de groene olijven en Marokkaanse ingelegde citroen erbij. Die geven de tajine zijn frisse, zoute en uitgesproken smaak.

Het mooie is dat je voor deze tajine helemaal geen vlees nodig hebt om een stevige maaltijd op tafel te zetten. Met een groot stuk warm brood erbij mis ik eigenlijk niets.

Aardappelen in de Marokkaanse keuken

Aardappelen kom je in Marokkaanse gerechten regelmatig tegen. Ze worden gebruikt in tajines, salades, vullingen en allerlei eenvoudige gerechten voor thuis.

In deze tajine spelen ze de hoofdrol.

Dat betekent ook dat de soort aardappel verschil maakt. Je wilt een aardappel die tijdens het langzaam garen zijn vorm redelijk goed behoudt. Een heel kruimige aardappel kan uit elkaar vallen voordat de saus voldoende is ingekookt.

Snijd de aardappelen bovendien ongeveer even groot. Zo worden ze tegelijkertijd gaar en voorkom je dat de ene aardappel al uit elkaar valt terwijl de andere vanbinnen nog hard is.

Waarom een tajine zo goed werkt voor aardappelen

Een tajine is gemaakt voor rustig garen met relatief weinig vocht.

Door het deksel blijft een groot deel van de stoom in de schaal circuleren. Daardoor kunnen de aardappelen langzaam gaar worden in de saus en de kruiden opnemen.

Dat is precies wat je hier wilt.

We koken de aardappelen niet apart om ze daarna in een tomatensaus te gooien. Ze moeten in die saus gaar worden, zodat de smaken echt in elkaar trekken.

Leg de aardappelen netjes in de tajine en geef ze vervolgens de tijd.

Je hoeft ook niet voortdurend met een lepel door de schaal te roeren. Daar worden de aardappelen alleen maar ongelukkig van en uiteindelijk heb je aardappelpuree met olijven.

De kruidige tomatensaus

De saus begint eenvoudig, maar krijgt behoorlijk wat smaak door de combinatie van tomaat, saffraan, gember, paprikapoeder en verse kruiden.

Tijdens het garen verliezen de tomaten hun rauwe smaak en ontstaat een volle, kruidige saus die zich rond de aardappelen verzamelt.

Laat die saus rustig inkoken.

Een goede tajine hoort aan het einde niet vol dun kookvocht te staan. Er mag absoluut saus overblijven, want daar hebben we straks het brood voor, maar hij moet wel geconcentreerd zijn.

Merk je tijdens het garen dat de tajine te droog wordt terwijl de aardappelen nog niet gaar zijn, voeg dan een klein beetje warm water toe.

Niet meteen een halve kan.

Bij een tajine kun je makkelijker wat vocht toevoegen dan een veel te waterige saus aan het einde weer proberen te redden.

Lhamd mraqad, Marokkaanse ingelegde citroen

Ingelegde citroen is een van de belangrijkste smaakmakers van deze tajine.

Verse citroen en ingelegde citroen zijn daarbij echt niet hetzelfde.

Door het pekelen verandert de citroen. De scherpe frisheid wordt zachter en de schil krijgt een intense, zoute citrussmaak die je met een kneep vers citroensap niet kunt nabootsen.

Bij ingelegde citroen is juist de schil het belangrijkste gedeelte.

Afhankelijk van hoe zout je citroenen zijn, kun je ze voor gebruik even afspoelen. Snijd vervolgens het vruchtvlees weg wanneer dat erg zout of zacht is en gebruik vooral de schil in dunne reepjes of stukken.

Heb je ze nog nooit zelf gemaakt, dan vind je hier mijn recept voor Lhamd mssayer, Marokkaanse ingelegde citroenen.

Een pot in de koelkast is trouwens gevaarlijk handig. Zodra je eraan gewend bent, wil je ze ineens overal bij gebruiken.

Groene olijven en zout

Naast ingelegde citroen gaan er groene olijven in de tajine.

Die combinatie zie je veel terug in de Marokkaanse keuken. Het bekendste voorbeeld is natuurlijk kip met olijven en ingelegde citroen, maar dezelfde smaken werken ook uitstekend met groenten en aardappelen.

Met zout moet je bij dit recept wel opletten.

Zowel de olijven als de ingelegde citroen brengen al behoorlijk wat zout mee. Proef daarom de saus voordat je enthousiast extra zout toevoegt.

Je kunt altijd nog iets toevoegen.

Een te zoute tajine weer minder zout maken is een stuk minder gezellig.

Wanneer voeg je de olijven en citroen toe?

Ik voeg de olijven en ingelegde citroen liever niet helemaal aan het begin toe.

De aardappelen mogen eerst rustig garen in de tomatensaus en specerijen. Later gaan de olijven en citroen erbij, zodat hun smaak nog duidelijk herkenbaar blijft.

Vooral ingelegde citroen heeft weinig hulp nodig om aanwezig te zijn.

Laat alles aan het einde nog even samen garen. Zo trekken de smaken wel door de saus, zonder dat de citroen volledig verdwijnt in het gerecht.

Een vegetarische tajine die niets mist

Bij vegetarische hoofdgerechten wordt soms geprobeerd vlees te vervangen door zoveel mogelijk andere ingrediënten in de pan te gooien.

Dat hoeft hier helemaal niet.

Aardappelen, tomaat, olijven en ingelegde citroen zijn voldoende.

De aardappelen maken het gerecht stevig, de tomatensaus geeft diepte, de olijven zorgen voor zout en de ingelegde citroen voor frisheid en kracht.

Juist doordat de ingrediëntenlijst overzichtelijk blijft, proef je ze allemaal terug.

Dat is ook waarom ik bij deze tajine niet ineens wortel, courgette, paprika en kikkererwten zou toevoegen omdat die toevallig nog in de koelkast liggen.

Dan maak je een prima groentetajine, maar geen aardappeltajine meer.

Wat serveer je bij deze aardappeltajine?

Warm Marokkaans brood.

Meer hoeft eigenlijk niet.

Zet de tajine midden op tafel en gebruik stukken brood om de zachte aardappel en dikke tomatensaus mee op te pakken.

Je kunt er eventueel een eenvoudige Marokkaanse salade naast zetten als je wat fris erbij wilt, maar ik zou de maaltijd verder niet te ingewikkeld maken.

De kracht van deze tajine zit juist in zijn eenvoud.

Kun je aardappeltajine opnieuw opwarmen?

Dat kan, al vind ik hem vers uit de tajine het lekkerst.

Tijdens het afkoelen nemen aardappelen nog meer van de saus op. De volgende dag kan het gerecht daardoor een stuk droger zijn.

Warm de tajine rustig op en voeg indien nodig een klein scheutje water toe om de saus weer losser te maken.

Roer niet wild door de aardappelen, zeker niet wanneer ze al volledig gaar zijn. Schud de schaal liever voorzichtig of schep ze met beleid om.

Eenvoudig eten met heel veel smaak

Dat is uiteindelijk wat ik zo leuk vind aan deze tajine batata bel lhamd mraqad w zitoun.

Je hebt geen lange lijst dure ingrediënten nodig. Een paar aardappelen, tomaten, kruiden, olijven en een ingelegde citroen brengen je al een heel eind.

Geef ze alleen de tijd om rustig samen te garen.

Wanneer de aardappelen zacht zijn, de tomatensaus dik en kruidig is en je bij iedere paar happen een stukje zoute olijf of ingelegde citroen tegenkomt, is hij goed.

Dan alleen nog brood erbij.

Want die saus in de tajine laten liggen zou pas echt zonde zijn.