Atay b’Zaafran – Marokkaanse saffraanthee

Marokkaanse saffraanthee is een stuk subtieler dan de bekende muntthee. Geen flinke bos verse munt in de pot, maar groene thee met een paar goede saffraandraadjes die langzaam hun kleur, geur en smaak afgeven.

De thee krijgt daardoor een warme goudgele kleur en een zachte, licht kruidige en bijna bloemige smaak.

Saffraan is krachtig spul, maar juist in thee geldt dat meer absoluut niet beter is.

Met een paar goede draadjes krijg je een subtiele thee waarin je de saffraan echt kunt herkennen. Gooi je er enthousiast een halve voorraad in, dan kan de smaak zwaar en zelfs wat medicinaal worden.

Gebruik daarom liever goede saffraan en weinig draadjes dan een royale hoeveelheid van matige kwaliteit.

Dit is zo’n thee die ik lekker vind na het eten of op een rustig moment tussendoor.

En ja, daar mag best iets zoets naast staan.

Een stukje cake, een paar dadels of een Marokkaans koekje gaat er opvallend gemakkelijk bij.

Wat is Atay b’Zaafran?

Atay betekent thee en zaafran verwijst naar saffraan.

In de basis is het dus precies wat de naam zegt: thee met saffraan.

Groene thee vormt de basis en de saffraandraadjes geven tijdens het trekken hun karakteristieke aroma en goudgele kleur af.

Het grote verschil met Atay b’Na’na, Marokkaanse muntthee is meteen duidelijk.

Bij muntthee speelt verse munt een grote rol en krijg je een veel frissere smaak.

Bij saffraanthee is het aroma warmer en subtieler.

Juist daarom zou ik deze thee ook niet volstoppen met andere smaakmakers.

Als we goede saffraan gebruiken, mogen we hem ook daadwerkelijk proeven.

Welke groene thee gebruik je?

Voor Marokkaanse thee wordt vaak Chinese gunpowder groene thee gebruikt.

Die naam heeft overigens niets met buskruit in je theepot te maken.

De theeblaadjes zijn strak opgerold tot kleine bolletjes en ontvouwen zich tijdens het trekken.

Gunpowder heeft een vrij krachtige smaak en vormt daardoor een goede basis voor zowel munt als saffraan.

Gebruik niet te veel.

Groene thee die te sterk wordt gezet kan behoorlijk bitter worden en dan verdwijnt het subtiele aroma van de saffraan naar de achtergrond.

We maken saffraanthee.

Geen strafwerk.

Gebruik echte saffraandraadjes

Voor dit recept zou ik echt saffraandraadjes gebruiken en geen geel saffraanpoeder waarvan niet helemaal duidelijk is wat er precies in zit.

Goede saffraan is duur, maar je hebt er voor thee gelukkig maar heel weinig van nodig.

De draadjes geven geleidelijk kleur af.

Verwacht geen knalgele thee.

Echte saffraan geeft eerder een warme goudgele tot amberachtige tint.

Dat is precies goed.

Je kunt saffraan natuurlijk voor veel meer gebruiken. In mijn Roz b’Zaafran, Marokkaanse saffraanrijst gebruiken we dezelfde specerij in een hartig gerecht.

Hoeveel saffraan gaat er in thee?

Weinig.

Dat is eigenlijk het belangrijkste antwoord.

Een paar saffraandraadjes kunnen al voldoende zijn om een pot thee geur en smaak te geven.

Hoeveel je precies lekker vindt, hangt natuurlijk af van de saffraan en de hoeveelheid thee die je maakt.

Begin liever voorzichtig.

Je kunt de volgende keer altijd iets meer gebruiken.

Andersom is lastiger.

Eenmaal te veel saffraan in de pot en je kunt moeilijk tegen ieder draadje zeggen dat hij er weer uit moet.

Laat saffraan rustig zijn smaak afgeven

Saffraan heeft tijd nodig om zijn aroma en kleur af te geven.

Je kunt de draadjes eventueel voorzichtig tussen je vingers kneuzen voordat je ze gebruikt.

Niet tot poeder vermalen, gewoon een beetje breken.

Vervolgens krijgen ze in het warme water rustig de tijd om hun werk te doen.

Na een paar minuten zie je de kleur veranderen en komt de geur steeds duidelijker naar voren.

Dat is ook waarom ik saffraanthee liever rustig laat trekken dan hem agressief te laten doorkoken.

Let op de temperatuur van groene thee

Groene thee houdt niet van eindeloos koken.

Wordt hij te heet of laat je hem veel te lang trekken, dan kunnen er bittere smaken ontstaan.

Volg daarom de bereiding in het recept en laat de thee niet gedachteloos een kwartier op hoog vuur staan.

Saffraan mag rustig trekken.

De groene thee hoeft ondertussen niet gestraft te worden.

Met of zonder suiker?

Wie weleens traditionele Marokkaanse muntthee heeft gedronken, weet dat daar behoorlijk wat suiker in kan verdwijnen.

Bij deze saffraanthee zou ik daar wat terughoudender mee zijn.

Te veel suiker kan het subtiele aroma van saffraan gemakkelijk overstemmen.

Je kunt de thee licht zoeten of suiker apart op tafel zetten.

Honing kan ook lekker zijn, maar gebruik ook daarvan niet te veel.

Saffraan heeft hier de hoofdrol.

De rest mag zich een beetje gedragen.

Saffraan en zoet passen prachtig bij elkaar

Saffraan kennen veel mensen vooral uit hartige gerechten, maar de combinatie met zoete smaken is minstens zo interessant.

Honing, amandel, melk en bloemige aroma’s passen er bijvoorbeeld prachtig bij.

Dat zie je ook terug in Raïb b’Zaafran w lma zhar, yoghurtpudding met saffraan.

Daar wordt dezelfde specerij gecombineerd met romige yoghurt en oranjebloesemwater.

In thee proef je de saffraan veel puurder.

Er zijn simpelweg minder ingrediënten om zich achter te verstoppen.

Wat eet je bij saffraanthee?

Eigenlijk hoeft er helemaal niets bij.

Maar we kennen mij inmiddels.

Een paar dadels passen er heel goed bij, zeker omdat hun natuurlijke zoetheid mooi contrasteert met de groene thee.

Ook een eenvoudig amandelkoekje of een stukje cake is lekker.

Ik zou er juist geen extreem zoet of zwaar dessert naast zetten wanneer je de saffraan goed wilt blijven proeven.

Een kleine zoete hap is genoeg.

Nou ja.

Dat is het officiële antwoord.

Wat er gebeurt wanneer er een complete schaal koekjes op tafel staat, valt buiten mijn verantwoordelijkheid.

Saffraanthee of muntthee?

Dat zijn eigenlijk twee heel verschillende momenten.

Voor de bekende frisse Marokkaanse thee met veel verse munt maak je Atay b’Na’na.

Wil je iets zachters met een frisse, citroenachtige geur, probeer dan Atay b’Naana wa Louiza, muntthee met citroenverbena.

Deze saffraanvariant zit aan de andere kant.

Geen uitgesproken munt en geen frisse citroengeur, maar een warme, aromatische thee waarin een paar draadjes saffraan het meeste werk doen.

Neem er even de tijd voor

Atay b’Zaafran is geen ingewikkeld recept.

Sterker nog, de kunst zit vooral in niet te veel doen.

Niet te veel groene thee.

Niet te veel saffraan.

Niet te lang trekken.

En niet automatisch een halve suikerpot erin leegkieperen.

Gebruik goede ingrediënten en geef de saffraan rustig tijd om zijn geur en kleur af te geven.

Meer is er eigenlijk niet nodig.

En wil je daarna verder kijken dan thee, dan vind je in mijn overzicht met Marokkaanse drankjes ook koffie, verse sappen, shakes en andere drankjes die je in Marokko tegenkomt.

Maar voor nu zet ik gewoon de theepot neer.

Met een paar saffraandraadjes.

Niet het hele doosje.