Kikat al-Hamid wa al-Louz Marokkaanse citroen-amandeltaart met oranjebloesem.

Kikat al-Hamid wa al-Louz

Marokkaanse citroen-amandeltaart met oranjebloesem

Kikat al-Hamid wa al-Louz is een zachte en smeuïge Marokkaanse citroen-amandeltaart met een uitgesproken smaak van verse citroen, amandel en oranjebloesem. Het bijzondere aan deze taart is dat je niet alleen het sap of de rasp van de citroen gebruikt. De citroenen worden eerst in hun geheel gekookt en daarna, met schil en vruchtvlees, in het beslag verwerkt.

Door het koken worden de citroenen zacht en verdwijnt een groot deel van de scherpe bitterheid uit de schil. Wat overblijft is een intense citroensmaak die heel anders is dan wanneer je alleen wat citroenrasp aan een cake toevoegt. Samen met gemalen amandelen en een beetje oranjebloesemwater krijg je die combinatie van fris, zoet en geurig die zo mooi bij de Marokkaanse keuken past.

De taart bevat geen boter of eieren. Verwacht daarom geen hoge, luchtige cake zoals een klassieke quatre-quarts. De structuur is juist wat compacter, zacht en bijna marsepeinachtig door de hoeveelheid amandel. Dat hoort bij deze taart en maakt hem bovendien heerlijk bij een klein glas Marokkaanse muntthee of koffie.

Waarom worden de citroenen eerst gekookt?

Het klinkt misschien vreemd om een complete citroen in een taart te verwerken, maar juist de schil geeft ontzettend veel smaak. Zou je een rauwe citroen pureren, dan kan de witte laag onder de schil behoorlijk bitter worden. Door de hele citroenen eerst zacht te koken wordt die smaak veel milder.

Laat de gekookte citroenen wel goed uitlekken voordat je ze pureert. Snijd ze daarna open en verwijder eventuele pitten. Vervolgens kun je het zachte vruchtvlees en de schil samen verwerken. Je krijgt zo een dikke, geurige citroenpuree die zowel smaak als vocht aan de taart geeft.

De siroop maakt hem extra smeuïg

Na het bakken krijgt de taart een dun laagje citroen-oranjebloesemsiroop. Het is nadrukkelijk niet de bedoeling dat de taart daarin gaat zwemmen. Dit is geen doorweekte siroopcake. Een kleine hoeveelheid is voldoende om de bovenkant extra geurig te maken en ervoor te zorgen dat de taart mooi smeuïg blijft.

Geef de siroop even de tijd om in de nog warme taart te trekken en laat hem daarna volledig afkoelen. Eigenlijk is dit zo’n taart die je gerust een dag van tevoren kunt bakken. Na een nacht rusten worden de citroen, amandel en oranjebloesem nog meer één geheel en is de structuur vaak zelfs lekkerder.

Wat serveer je bij deze Marokkaanse citroentaart?

Je hebt er eigenlijk niet veel bij nodig. Een klein stukje bij Marokkaanse muntthee is al genoeg, want door de amandelen is de taart behoorlijk rijk. Voor het serveren kun je eventueel wat amandelschaafsel over de bovenkant strooien, maar houd het eenvoudig. De smaak van citroen en oranjebloesem moet hier de hoofdrol houden.

Ben je gek op citroencake? Probeer dan ook onze Makrout bel Hamd wa Na’na’ – Marokkaanse citroen-muntcake met pistache. Die is luchtiger en krijgt door de combinatie van verse munt, citroen en pistache weer een heel ander karakter.

Wil je verschillende Marokkaanse zoetigheden voor bij de thee op tafel zetten, combineer de citroen-amandeltaart dan met Meskouta met abrikoos en kokos en een paar gevulde dadels met MonChou, pistache en rozenwater. Snijd de taart dan in wat kleinere punten. Zo kan iedereen van verschillende zoete dingen iets proberen zonder na één stuk al helemaal vol te zitten.

Bewaar wat er overblijft goed afgedekt. Door de amandelen en citroen blijft deze taart langer smeuïg dan een gewone cake en is hij de volgende dag misschien zelfs nog lekkerder.