Habb rman b’ma zhar w qerfa – Granaatappelpitten met oranjebloesemwater en kaneel
In Marokko worden granaatappels vaak heel eenvoudig gegeten: gewoon de pitten los in een schaaltje, soms met een beetje oranjebloesemwater, suiker of honing en een snuf kaneel. Juist die eenvoud maakt het zo lekker. De frisse, sappige pitten hebben van zichzelf al genoeg smaak en kleur.
Dit is geen zwaar dessert, maar eerder een lichte en feestelijke afsluiter van de maaltijd. Vooral in het seizoen is het een prachtig gerecht: fris, geurend en vol dieprode pitten die bijna vanzelf mooi op tafel staan.
Granaatappel in het seizoen
De granaatappel hoort echt bij de herfst en het begin van de winter. In Marokko begint het seizoen meestal in het najaar, grofweg vanaf september of oktober, en loopt het door tot in december en soms januari, afhankelijk van de streek en de oogst.
Ook in Nederland en België zie je granaatappels meestal vooral in de herfst en winter volop in de winkels liggen. Buiten het seizoen zijn ze vaak duurder en soms ook minder sappig.
Een rijpe granaatappel voelt stevig en zwaar aan voor zijn formaat. De schil mag mat en leerachtig zijn; hij hoeft juist niet glanzend te zijn. Een zware vrucht bevat meestal veel saprijke pitten.
Waarom granaatappel zo geliefd is
Granaatappel is niet alleen mooi om te zien, maar wordt ook al lang gewaardeerd als voedzame vrucht.
De pitten bevatten onder meer:
- vitamine C;
- vezels;
- kalium;
- verschillende antioxidanten.
Aan granaatappel worden vaak allerlei gezonde eigenschappen toegeschreven. De vrucht staat vooral bekend als rijk aan antioxidanten en past goed in een gevarieerd voedingspatroon. Dat betekent natuurlijk niet dat granaatappel een geneesmiddel is, maar het is wel een frisse en voedzame vrucht die mooi past in een lichte keuken.
Doordat de pitten veel sap bevatten, geven ze snel een fris gevoel na een zware maaltijd. Dat maakt ze juist zo geschikt als eenvoudig dessert.
Waar kun je granaatappel nog meer voor gebruiken?
Behalve in dit eenvoudige nagerecht kun je granaatappel ook gebruiken in:
- fruitsalades;
- yoghurt of labneh;
- salades met sinaasappel;
- desserts met room of melk;
- garnering op couscous of feestelijke schalen;
- frisse drankjes en siropen.
In de Marokkaanse keuken is granaatappel het vooral de frisse tegenhanger van rijkere gerechten.
Habb rman b’ma zhar – Granaatappel met kaneel
Ingrediënten
- 8 tot 10 rijpe cactusvijgen, ongeveer 500 gram gezeefde puree
- 110 gram fijne kristalsuiker
- 75 gram water
- 25 gram milde honing
- 30 gram citroensap
- 1 theelepel oranjebloesemwater
- klein snufje zout
Instructies
Pak de cactusvijgen niet met blote handen vast. Houd ze vast met een tang of vork, snijd de uiteinden eraf en maak een ondiepe snee over de lengte van de schil. Trek de dikke schil voorzichtig los.
Snijd het vruchtvlees in stukken en pureer het kort. Wrijf de puree vervolgens door een fijne zeef, zodat de harde pitjes achterblijven. Weeg 500 gram gezeefde puree af.
Doe het water, de suiker en de honing in een kleine pan. Verwarm rustig tot de suiker volledig is opgelost. De siroop hoeft niet lang te koken. Haal de pan van het vuur en laat de siroop afkoelen.
Meng de koude siroop met de cactusvijgenpuree, het citroensap en een klein snufje zout. Roer het oranjebloesemwater erdoor. Gebruik niet meer dan één theelepel; de zachte smaak van cactusvijg wordt anders snel overheerst.
Zet het mengsel minimaal 3 uur in de koelkast, tot het volledig koud is.
Giet het daarna in de ijsmachine en laat het draaien tot een zachte sorbet. Schep de sorbet in een afsluitbare diepvriesbak en laat hem nog ongeveer 2 uur steviger worden.
Haal de sorbet 5 tot 10 minuten voor het serveren uit de vriezer.
Tips
Serveer de sorbet in een klein Marokkaans schaaltje of een laag beldi-glas. Garneer heel sober met:
- enkele geroosterde amandelschilfers;
- een klein muntblaadje;
- een paar druppels cactusvijgensap;
- of een flinterdun schijfje citroen.
Ik zou er zelf geen kaneel over doen. Cactusvijg heeft een lichte, frisse smaak en kaneel zou hem snel wegdrukken.
