Atay b’Naana wa Louiza – Marokkaanse muntthee met citroenverbena

Atay b’Naana wa Louiza is Marokkaanse muntthee met citroenverbena. Je maakt hem met groene thee, verse munt en louiza, die de thee een zachte citroenachtige geur geeft zonder dat er ook maar één citroen aan te pas komt.

Marokkaanse muntthee ken je waarschijnlijk als de combinatie van gunpowder groene thee, verse munt en suiker.

Deze versie krijgt iets extra’s door louiza.

En dat verschil ruik je eigenlijk meteen zodra het warme water de blaadjes raakt.

Louiza is fris en citrusachtig, maar niet zuur. Daardoor blijft het duidelijk een muntthee, alleen met een wat lichtere, aromatische geur.

Ik vind hem heerlijk na het eten, bij iets zoets of gewoon op een moment waarop er een pot thee op tafel mag komen.

Dat laatste is overigens een prima gelegenheid op zichzelf.

Wat is louiza?

Louiza is de naam die in Marokko wordt gebruikt voor citroenverbena.

De plant heeft langwerpige groene blaadjes die bij aanraking al sterk naar citroen kunnen ruiken.

Toch smaakt louiza niet hetzelfde als citroen.

Er zit geen citroensap in en dus ook niet die zurigheid die je krijgt wanneer je een schijf citroen in je thee doet.

Het is vooral het aroma.

Fris, kruidig en een beetje bloemig.

Wil je er meer over weten, lees dan mijn uitgebreide artikel over louiza, citroenverbena gebruiken en zelf kweken.

Daar ga ik verder in op de plant zelf, het gebruik en het bewaren ervan.

Louiza in Marokko

Louiza wordt in Marokko veel gebruikt als kruid voor warme dranken.

Je kunt er eenvoudig een kruidenthee van trekken, maar het kruid is ook lekker in combinatie met groene thee en munt.

Dat laatste doen we hier.

De munt blijft duidelijk aanwezig, terwijl de louiza er een frisse citroengeur aan toevoegt.

Vooral wanneer je gewone muntthee regelmatig drinkt, merk je meteen dat deze versie anders is.

Niet beter of slechter.

Gewoon anders.

En dat is precies waarom het leuk is om beide te kennen.

Welke groene thee gebruik je?

Voor Marokkaanse muntthee wordt meestal Chinese gunpowder groene thee gebruikt.

De blaadjes zijn opgerold tot kleine korreltjes en ontvouwen zich zodra ze in contact komen met heet water.

Gunpowder heeft een vrij krachtige smaak.

Dat is handig wanneer je hem combineert met een flinke hoeveelheid verse munt, want een heel subtiele groene thee zou daar gemakkelijk onder verdwijnen.

Ook naast louiza blijft gunpowder goed overeind.

Gebruik alleen niet automatisch extra veel thee omdat je een grote pot hebt.

Te sterke groene thee kan behoorlijk bitter worden.

Spoel de groene thee kort

Bij de traditionele bereiding van Marokkaanse thee wordt de groene thee vaak eerst kort met heet water gespoeld.

Dat helpt losse deeltjes weg te spoelen en beïnvloedt ook de uiteindelijke smaak.

Daarna wordt de thee verder bereid met vers heet water.

Volg hiervoor de hoeveelheden en stappen in het recept.

Het belangrijkste is dat de groene thee voldoende smaak geeft zonder zo sterk te worden dat munt en louiza nergens meer te vinden zijn.

Verse munt hoort erbij

Gebruik een flinke hoeveelheid verse munt.

Was de munt goed en laat hem uitlekken voordat hij de theepot ingaat.

Je hoeft de blaadjes niet allemaal afzonderlijk van de steeltjes te plukken.

Takjes munt kunnen gewoon mee de pot in.

Druk de munt ook niet volledig fijn.

Door kneuzen komen aroma’s vrij, maar wanneer je alles tot groene pulp staat te mishandelen wordt de thee daar niet automatisch lekkerder van.

Gewoon in de pot ermee.

Verse of gedroogde louiza?

Je kunt voor deze thee zowel verse als gedroogde citroenverbena gebruiken.

Verse louiza heeft een heerlijke frisse geur en is natuurlijk prachtig wanneer je de plant zelf hebt staan.

Gedroogde louiza is veel gemakkelijker om altijd in huis te hebben.

Houd er rekening mee dat gedroogde kruiden geconcentreerder kunnen smaken.

Begin dus liever met een bescheiden hoeveelheid.

Louiza moet de munt aanvullen.

Het hoeft niet te smaken alsof iemand citroenluchtverfrisser in de theepot heeft gehangen.

Laat de louiza niet overheersen

Dat is eigenlijk de belangrijkste truc bij deze thee.

Je wilt drie dingen kunnen herkennen: groene thee, munt en louiza.

Wanneer één daarvan alle andere smaken volledig wegdrukt, is de balans zoek.

Gebruik louiza daarom als aromatische toevoeging.

Zeker wanneer je het kruid voor het eerst gebruikt, zou ik eerder voorzichtig beginnen en de volgende pot eventueel wat sterker maken.

De geur komt tijdens het trekken vanzelf vrij.

Hoe zit het met suiker?

Traditionele Marokkaanse muntthee kan behoorlijk zoet worden gedronken.

En met behoorlijk bedoel ik ook behoorlijk.

Hoeveel suiker je gebruikt is uiteindelijk persoonlijk.

Ik vind deze versie met louiza juist lekker wanneer de frisse kruidige smaak nog goed herkenbaar blijft.

Je hoeft hem dus niet automatisch mierzoet te maken.

Begin met minder suiker en proef.

Meer toevoegen kan altijd.

Suiker weer uit de theepot vissen wordt een langduriger project.

Laat groene thee niet eindeloos trekken

Munt en louiza kunnen best wat hebben.

Groene thee is wat minder vergevingsgezind.

Wanneer je hem te lang of te heet laat trekken, kunnen er bittere smaken ontstaan.

Laat de thee daarom niet eindeloos staan koken in de hoop dat hij steeds lekkerder wordt.

Dat stadium gaat hij voorbij.

Volg de bereidingstijd uit het recept en proef wanneer je twijfelt.

Je zoekt een krachtige maar frisse thee waarin je de kruiden nog duidelijk kunt ruiken.

Schenk Marokkaanse thee van wat hoger

Bij Marokkaanse thee hoort natuurlijk ook het schenken.

De thee wordt traditioneel van enige hoogte in kleine glazen geschonken.

Daardoor ontstaat bovenop een schuimlaagje.

Je hoeft thuis niet meteen met gestrekte arm vanaf het plafond te beginnen.

Een beetje hoogte is genoeg.

Oefen eventueel eerst boven een dienblad.

Dat scheelt uitleg wanneer de halve tafel plakt.

Wat eet je erbij?

Atay b’Naana wa Louiza is lekker na een maaltijd, maar natuurlijk ook bij Marokkaanse koekjes en gebak.

Door de frisse citroenachtige geur past hij vooral mooi bij amandel, honing, kokos en fruit.

Een stuk Meskouta met abrikoos en kokos is er bijvoorbeeld erg lekker bij.

Maar een paar dadels of eenvoudige amandelkoekjes zijn eigenlijk al genoeg.

De thee hoeft niet altijd vergezeld te worden door een halve patisserie.

Hoewel ik daar op zichzelf weinig bezwaar tegen heb.

Louiza, munt of saffraan?

Wil je eerst de bekendste Marokkaanse thee maken, begin dan met Atay b’Na’na, klassieke Marokkaanse muntthee.

Daar draait alles om gunpowder groene thee, verse munt en suiker.

Deze versie met louiza is frisser en heeft dat herkenbare citroenachtige aroma.

En wil je juist een thee zonder munt, dan is Atay b’Zaafran, Marokkaanse saffraanthee totaal anders. Die is warmer en kruidiger van smaak.

Zo kun je met één basis van thee al behoorlijk verschillende kanten op.

Een simpele variatie die echt verschil maakt

Het mooie van Atay b’Naana wa Louiza is dat we het recept niet ingewikkelder hoeven te maken.

We voegen eigenlijk maar één kruid toe.

Toch ruikt en smaakt de thee meteen anders.

De groene thee geeft de stevige basis, munt zorgt voor frisheid en louiza voegt daar zijn zachte citroengeur aan toe.

Gebruik niet te veel, laat de kruiden rustig hun werk doen en proef hoeveel suiker je zelf lekker vindt.

Meer hoeft er niet te gebeuren.

En wil je daarna verder kijken, dan vind je in mijn overzicht met Marokkaanse drankjes ook andere soorten thee, koffie, verse sappen en romige shakes.

Maar als er toevallig een louizaplant in de tuin staat, zou ik eerst nog maar een tweede pot hiervan zetten.