Een middag uitgebreid thee drinken hoeft niet ingewikkeld te zijn. Een paar goede zoete hapjes, iets luchtigs, een mooie taart en vooral voldoende thee zijn eigenlijk al genoeg om er iets bijzonders van te maken. Geef zo’n middag de smaken van Marokko en je krijgt een high tea die net even anders is dan de klassieke versie met scones en sandwiches.
Denk aan zachte Medjoul-dadels met pistache, gedroogde vijgen gevuld met amandel en oranjebloesemwater, een luchtige Meskouta en een romige cheesecake met amlou en sinaasappel. En natuurlijk staat er een pot verse Marokkaanse muntthee naast.
Een Marokkaanse high tea is geen traditionele Marokkaanse gewoonte met een vaste samenstelling. De combinatie van thee, zoete lekkernijen en gastvrijheid past er daarentegen uitstekend bij. Thee wordt in Marokko thuis, bij bezoek en op allerlei momenten van de dag geschonken, vaak met iets lekkers erbij.
Dat maakt dit juist zo’n leuk thema voor een middag thuis: je hoeft niets na te spelen of ingewikkeld te maken. We lenen de sfeer, smaken en gerechten uit de Marokkaanse keuken en maken er een tafel van waar je rustig een paar uur aan kunt blijven zitten. En eten natuurlijk.
De muntthee is het begin
Bij deze high tea beginnen we niet bij de taart, maar bij de thee.
De klassieke Atay b’Na’na – Marokkaanse muntthee wordt gemaakt met groene gunpowder-thee, verse munt en suiker. Juist doordat er zo weinig ingrediënten in zitten, maakt de manier van zetten verschil.
Zet de thee bij voorkeur pas wanneer je gasten er zijn. Verse munt ruikt heerlijk zodra het hete water erop komt en een pot die steeds opnieuw wordt ingeschonken maakt zo’n middag vanzelf ontspannen.
Wie de volledige Marokkaanse sfeer op tafel wil, gebruikt een berrad, de traditionele metalen Marokkaanse theepot. In ons artikel over de Marokkaanse berrad lees je hoe zo’n pot wordt gebruikt en waarom hij die herkenbare lange schenktuit heeft.
Kleine theeglazen horen er natuurlijk mooi bij, maar koop niet speciaal een compleet servies als je dat niet hebt. Een combinatie van helder glas, een metalen dienblad en mooi aardewerk werkt minstens zo goed.
En wie bang is voor het poetswerk achteraf: ook daar hebben we inmiddels een oplossing voor. Een berrad kun je prima mooi houden wanneer je weet van welk materiaal hij gemaakt is en hem na gebruik goed verzorgt. Daarover lees je meer in Hoe maak je een Marokkaanse theepot schoon?.
Begin klein: gevulde dadels en vijgen
Een high tea wordt leuker wanneer er niet alleen grote stukken taart op tafel staan. Juist kleine hapjes zorgen ervoor dat je van alles kunt proberen.
Onze dadels gevuld met MonChou, pistache en rozenwater zijn daar perfect voor. Grote Medjoul-dadels worden gevuld met een frisse, romige kaasvulling met pistache, amandel, honing en een klein beetje rozenwater. Het is geen traditioneel Marokkaans recept, maar een moderne combinatie van ingrediënten die heel vanzelfsprekend bij elkaar passen.
Daarnaast zetten we de gedroogde vijgen gevuld met amandel en oranjebloesem op tafel. Die zijn zachter en nootachtiger van smaak: gedroogde vijg, amandel, honing, kaneel en een beetje sinaasappel, afgewerkt met pistache.
Samen vormen die twee meteen een mooi paar. De dadels zijn rijk en romig, terwijl de vijgen meer naar amandel en citrusbloesem smaken.
En ze hebben nog een voordeel: je kunt ze ruim voordat de visite komt al maken.
Dat zijn precies de recepten die je voor een high tea wilt hebben.
Rozenwater en oranjebloesemwater: klein verschil, groot effect
Op deze tafel kom je twee typische smaakmakers een paar keer tegen: rozenwater en oranjebloesemwater.
Ze lijken misschien uitwisselbaar, maar zijn dat eigenlijk niet.
Rozenwater is zachter en ronder van geur en past bijvoorbeeld prachtig bij dadels. Daarom gebruiken we het ook in de gevulde dadels. In ons artikel over Marokkaans rozenwater leggen we uitgebreider uit hoe je het gebruikt zonder dat een dessert te geparfumeerd gaat smaken.
Oranjebloesemwater is frisser en heeft iets citrusachtigs. Dat is juist heerlijk bij amandelen, honing en sinaasappel. Je proeft dat terug in de gevulde vijgen en straks ook in de cheesecake. Meer daarover vind je bij Oranjebloesemwater in de Marokkaanse keuken.
Voor beide geldt hetzelfde: een klein beetje is meestal genoeg.
Dan mag de Meskouta op tafel
Tussen al die gevulde hapjes hoort iets eenvoudigs.
Daarom zou ik voor deze high tea absoluut een Meskouta – Marokkaanse cake met abrikoos en kokos bakken.
Meskouta is zo’n cake die bij thee eigenlijk altijd goed uitkomt. Onze versie is zacht en luchtig, gemaakt met yoghurt, vanille en een vleugje sinaasappel en wordt na het bakken afgewerkt met abrikozenjam en kokos.
Voor een gewone koffiemiddag kun je er flinke punten van snijden. Voor een high tea zou ik dat juist niet doen.
Snijd de cake in kleine punten of blokjes. Er staat nog genoeg op tafel en het leuke van een high tea is juist dat je verschillende dingen kunt proeven.
Bovendien ziet een schaal met twaalf kleine stukjes er veel uitnodigender uit dan een halve cake waar na tien minuten één enorme punt uit ontbreekt.
Eén taart die wél alle aandacht mag krijgen
En dan mag er één gerecht tussen staan waarvoor je niet bescheiden hoeft te doen.
De Marokkaanse no-bake cheesecake met amlou, oranjebloesem en sinaasappel is daarvoor gemaakt.
De bodem bevat koekjes, geroosterde amandel, sesam en dadel. Daarboven komt een romige cheesecakevulling met honing, vanille, sinaasappel en oranjebloesemwater, met een swirl van amlou. De taart krijgt als frisse tegenhanger een dunne sinaasappellaag en wordt afgewerkt met onder andere pistache en geroosterde noten.
Het fijne is dat hij niet in de oven hoeft.
Sterker nog: dit is juist een taart die je de dag ervoor wilt maken, omdat hij dan rustig kan opstijven in de koelkast. Op de dag zelf hoef je hem alleen nog mooi af te werken en op tafel te zetten.
En daardoor doet hij precies wat een goede high-teataart moet doen: eruitzien alsof je verschrikkelijk je best hebt gedaan, terwijl het meeste werk allang achter de rug is.
Een Marokkaanse tafel hoeft niet rood, goud en druk te zijn
Hier kunnen we ons trouwens gemakkelijk in verliezen.
Wie op “Marokkaanse tafel” zoekt, komt al snel terecht tussen rood fluweel, tientallen lantaarns, goud, mozaïek, franjes en nog drie kussens die nergens meer passen.
Dat hoeft dus niet.
De lichte Berberse sfeer die we vaak voor onze foto’s kiezen past hier veel beter bij: zand, crème, naturel linnen, verweerd hout, een metalen dienblad en handgemaakt aardewerk.
Zet de berrad met de glazen bij elkaar. Gebruik één of twee grotere schalen voor de dadels en vijgen en geef de Meskouta en cheesecake ieder hun eigen plek.
Een paar kleine schaaltjes met pistachenoten en amandelen zijn genoeg voor de rest.
Verse munt doet tegelijkertijd dienst als ingrediënt én groen op tafel. Een tak olijf of wat eenvoudige bloemen kan erbij, maar laat het vooral niet voelen alsof er eerst een compleet stylingteam langs is geweest voordat iemand een kopje thee mag drinken.
Hoeveel maak je voor zes personen?
Voor zes personen zou ik uitgaan van ongeveer twee kleine gevulde hapjes van iedere soort per persoon, een klein stukje Meskouta en een bescheiden punt cheesecake. Maak dus ongeveer twaalf gevulde dadels en twaalf gevulde vijgen, bak één Meskouta en maak één cheesecake. Zet daarnaast wat pistachenoten en amandelen op tafel en zorg voor voldoende verse munt en thee.
Dat is ruim.
Maar dat mag gewoon!
Je hoeft tenslotte niet iedere schaal leeg te eten en zowel de cake als veel van de kleine zoetigheden kun je later nog serveren.
Wil je de tafel groter maken voor bijvoorbeeld een verjaardag of vriendinnenmiddag, voeg dan liever één ander soort hapje toe dan van alles een beetje. Bij Zoet & Patisserie staan inmiddels genoeg Marokkaanse koekjes, cakes en zoetigheden om verder uit te kiezen.
Een schaal met Kaab el Ghazal, de bekende amandelkoekjes met oranjebloesemwater, zou bijvoorbeeld prachtig passen wanneer je iets traditionelers wilt toevoegen.
Wat kun je vooraf maken?
Hier wordt zo’n middag ineens een stuk aantrekkelijker.
De cheesecake maak je een dag van tevoren en laat je in de koelkast opstijven. Ook de Meskouta kun je prima eerder bakken, zolang je hem goed afgedekt bewaart.
De dadels en vijgen kun je ’s morgens vullen en koel bewaren.
Het servies, de schalen en de theeglazen kunnen natuurlijk ook alvast klaarstaan.
Daardoor blijven er vlak voordat iedereen komt eigenlijk nog maar twee dingen over: de hapjes op tafel zetten en verse muntthee maken.
En dát is het verschil tussen gezellig een high tea geven en om half vier ontdekken dat je zelf al twee uur niets anders hebt gezien dan de keuken.
Zet ook niet meteen alles op tafel
Voor een Instagram foto willen we natuurlijk de hele tafel vol.
Tijdens de middag zelf zou ik het iets rustiger aanpakken.
Begin met de muntthee, gevulde dadels en vijgen. Daarna kan de Meskouta erbij en bewaar de cheesecake nog even voor later.
Zo blijft er gedurende de middag iets nieuws op tafel verschijnen en voorkom je dat iedereen als eerste een flink stuk taart neemt en daarna geen trek meer heeft in de rest.
De thee blijft ondertussen gewoon staan.
Of eigenlijk: de pot blijft staan.
De thee zelf zal waarschijnlijk behoorlijk vaak opnieuw gemaakt moeten worden.
Mag de muntthee minder zoet?
Ja.
Marokkaanse muntthee wordt traditioneel behoorlijk zoet gedronken, maar thuis bepaal je natuurlijk zelf hoeveel suiker je gebruikt. Zeker bij een high tea waarop dadels, honing, cake en cheesecake staan, kan iets minder zoete thee juist prettig zijn.
Wie daarnaast nog een tweede drankje wil serveren, kan eens kijken bij onze verzameling Marokkaanse drankjes. Daar vind je naast muntthee onder andere andere theesoorten en verschillende koude dranken.
Maar één ding zou ik niet veranderen.
Begin met die pot muntthee.
Daar hoort deze tafel gewoon bij.
Een middag die je zo groot kunt maken als je zelf wilt
Misschien is dat uiteindelijk wel het leukste aan een Marokkaanse high tea: er zijn nauwelijks regels voor nodig.
Je kunt met vijf recepten een volle feestelijke tafel maken, maar net zo makkelijk alleen muntthee, gevulde dadels en Meskouta serveren.
Voor een verjaardag mag de cheesecake in het midden en kunnen er nog Marokkaanse koekjes bij. Voor een rustige zondagmiddag zijn drie schaaltjes al genoeg.
De smaken zorgen vanzelf voor samenhang: dadel, amandel, pistache, honing, sinaasappel, rozenwater en oranjebloesemwater komen steeds op een andere manier terug.
En ondertussen wordt er thee bijgeschonken, nog een klein stukje cake afgesneden en toch nog één vijg gepakt.
Precies zoals een lange middag aan tafel bedoeld is.